In het prachtige, poëtische portret Once Upon a Time in Anatolia combineert de Turkse regisseur Nuri Bilge Ceylan (Three Monkeys, Iklimler, Uzak) elementen van een detective met die van een zwarte komedie. Op het filmfestival van Cannes won hij de prestigieuze Camera d’Or.

Nuri Bilge Ceylan is geen plotfilmer. Wel een haarscherp en eigentijds analyticus van de menselijke verhoudingen in zijn land. En hij heeft een groot gevoel voor humor. Het vertrekpunt van zijn nieuwe film is eenvoudig. Er is een moord gepleegd en een politie-escorte, een procureur en een arts gaan op zoek naar het lijk. Dat brengt hen naar het desolate Turkse steppelandschap, in het gezelschap van een zwijgzame verdachte die geen idee meer heeft waar hij het lijk heeft begraven.

Het is aardedonker op het platteland. De sfeer is gespannen, sinister, raadselachtig. Wanneer het gezelschap het spoor bijster is, stranden ze in een klein gehucht in het holst van de nacht. Daar ventileren de protagonisten van Ceylan hun kijk op de samenleving die gestalte krijgt in droevige maar tegelijk originele en geestige gesprekken.