Max kent de stad als geen ander en kent het klappen van de zweep. Het beroep dat hij uitoefent is niet altijd even makkelijk en kent dikwijls stresssituaties. Maar na twintig jaar kan hij bogen op aardig wat ervaring. Toch gaat het mis. Als hij op een dag samen met zijn Marokkaanse collega op weg is naar het ziekenhuis voor een spoedbevalling wordt de weg versperd door een groepje jongeren. Op dat moment slaan bij Max de stoppen door, min of meer onbewust aangemoedigd door de woorden van een cabaretier die hij op televisie heeft gezien.