“Waarom beginnen mensen niet iets vaker een zin met "weet je wat ik me afvraag..." en dan een stilte, en dan dat ze iets zeggen wat ze nog nooit hebben gezegd. Ik bedoel zoeken naar gedachtes met woorden...nieuwe onhandige ongevormde embryo's van gedachtes, met andere woorden waarom duurt de waarom fase zo kort?”, Louise.

Laura van Dolron spreekt in deze voorstelling niet op eigen titel, zij zwijgt en laat een ander aan het woord. Zij maakt speciaal voor en in liefdevolle samenspraak met Ariane Schluter een personage: Louise. Een vrouw die niet per se gehoord wil worden, maar daarom nog wel wat te zeggen heeft. Al eerder brak Laura een lans voor de verlegenen, de depressieven, voor de mensen die NIET in de spotlight willen of kunnen staan.
Louise is zo iemand, zij is ontstaan vanuit een behoefte aan mompelen, twijfelen, zoeken, vanuit een behoefte aan troost. Louise is dapper, onaangepast en eenzaam, zij is de vrouw die Laura soms hoopt en soms vreest te zijn.