Recensies

De pers over eerdere voorstellingen

“Marinus de Goederen linkte op Twitter naar het thema van zijn solodebuut: een YouTube-filmpje van Ik heb een heel zwaar leven door Brigitte Kaandorp. Zwarte humor, want op Sorry, kid. valt veel te ontdekken, maar geen luchtigheid. De zanger van a balladeer komt op de tien ‘compromisloze’ nummers erg dichtbij. Zijn hart wordt snijdend uitgestort, zonder een moment pathetisch te klinken. De begeleiding van onder meer het strijkkwartet van het Metropole Orkest is subtiel en A Little Rain Has Never Hurt No One klinkt klassiek. De Goederen slaagt in wat hij wil: de adem benemen. Norbert Pek *****” (Nieuwe Revu, 2010)

“Heel soms heb je van die liedjes die je direct bij de eerste keer dat je ze hoort, raken. Nummers die je adem laten stikken, je nekharen doen rijzen, kippenvel op beide onderarmen veroorzaken en heel, heel soms zelfs een traan(tje) doen opwellen.‘Poster Child (For Matthew Shepard)’ is zo’n nummer. Het is één van de twaalf wonderschone liedjes op Where Are You, Bambi Woods, het tweede (concept)album van a balladeer. Ten opzichte van debuut Panama een album met meer diepgang en duidelijk(er) hoorbaar scherp randje.

De rode draad is het Amerika uit de herinnering van zanger/toetsenist Marinus de Goederen, die op zestienjarige leeftijd een jaar in de VS woonde. Zijn herinnering leidt tot een prachtige plaat, die veel, veel, VEEL beter verdient dan voorganger Panama. Jochem Geerdink *****” (Metro, 2008)