sluit

Aznavour, le Regard de Charles

Film
LUXdocs

Overal waar hij was, was zijn camera ook.

In 1948 kreeg Charles Aznavour een 16mm filmcamera van Edith Piaf. Het was zijn eerste camera die hij sindsdien altijd bij zich had. Tot 1982 schiet hij vele rollen vol. Het filmmateriaal is zijn persoonlijke dagboek. Aznavour filmt zijn leven, een leven als een film. Hij filmt altijd en overal. Momenten en gebeurtenissen, plaatsen waar hij optreedt, zijn vrienden, liefdes en narigheid.. Een paar maanden voor zijn dood, bekeek hij het materiaal met Marc di Domenico. En besloot er een film van te maken, zijn film.

  • Een fraaie film die prettig afwijkt van de standaardmuziekdocumentaire
    NRC
  • Het levert nu een intiem filmisch dagboek op, waarin Aznavour zich niet alleen als artiest blootgeeft, maar ook als familieman
    AD
  • Een indringend zelfportret met zijn liefdes, reizen en kinderen
    Parool
  • Een verrassend intiem, onthutsend, mijmerend en fascinerend beeld... van een van de belangrijkste namen uit de recente Europese cultuurgeschiedenis
    Filmkrant

De nieuwste films, voorstellingen & debatten direct in je mail?