sluit

Garden of Life

Film
Picl

In deze ontroerende docu volgen we de dementerende tuinman Leo, die tussen zijn geliefde bomen en planten grip probeert te houden op zijn steeds verwarrender wordende bestaan. Ooit reisde de nu 82-jarige Leo graag samen met zijn echtgenote Riet de hele wereld af. Maar sinds de eerste tekenen van Alzheimer zich manifesteerden, verkiest de Nijmeegse  Leo zijn achtertuin boven iedere andere plek.

Daar, tussen zijn geliefde bomen en planten, probeert Leo grip te houden op zijn steeds verwarrender wordende bestaan. Een jaar lang volgt zijn schoonzoon en filmmaker Marco Niemeijer hem, van seizoen tot seizoen. Weer of geen weer, Leo is altijd in zijn toevluchtsoord te vinden. Soms zijn zijn woorden en handelingen nog coherent, maar naarmate de tijd verstrijkt, worden zinnen steeds onlogischer. Hij scharrelt steeds vaker doelloos rond, half met een gedachte spelend, die dan weer verliezend. Als hem wordt gevraagd of hij het wel eens moeilijk heeft, laat hij liever zijn tuin zien, “Aan mijn tuin heb ik genoeg”. Zo nuchter als hij is, zo boos kan hij worden op zijn vrouw Riet, die symbool staat voor alle mensen en dokters die zich ineens met hem bemoeien. Het ene moment is hij helder, het andere moment heerst er chaos. Maar hij keert altijd terug naar een tegelspreuk in zijn tuinhuisje: “Vriendschap is de zonneschijn in de tuin van het leven”. Die wijsheid wordt gedurende de film steeds meer verbastert, net zoals Leo’s bewustzijn voor de camera. Een bijzonder, puur en ontroerend portret van een oude man die zijn einddagen doorbrengt in zijn tuin.

Bekroonde filmmaker Marco Niemeijer besloot zijn schoonvader een jaar lang te filmen in zijn tuin. Leo en zijn tuin staan symbool voor iets groters; het langzaam verdwijnen van de geest van mensen met Alzheimer en hoe zij hierin zijn verbonden met de natuur.

  • Een oude man die rondscharrelt in zijn tuin, zo zou je Garden of Life kunnen samenvatten, maar wat een pareltje wist de Nederlandse documentairemaker Marco Niemeijer ervan te maken
    Trouw
  • De kijker wordt uitgenodigd in de wereld van Leo rond te dwalen, in zijn tempo en volgens zijn logica. Slowdocumentary zou je Garden of Life kunnen noemen. Het levert enkele aangename, soms zelfs komische scenes op
    De Volkskrant

De nieuwste films, voorstellingen & debatten direct in je mail?

Ja, graag!

jouw voorkeur

Aanmelden