sluit

Los Versos del Olvido

Film

Chili, jaren ’70. Een oude man woont op een groot kerkhof buiten de stad. Hij verzorgt de graven. Hij werkt met grote toewijding, waardoor het kerkhof een plaats van stilte, contemplatie en herinnering wordt.

Maar het is gedaan met de rust wanneer leden van de militie de slachtoffers van een bloedig neergeslagen protest tegen het regime van Pinochet op het kerkhof willen begraven. Los versos del olvido is een drama met twee tegenstrijdige verhaallijnen. Aan de ene kant de eigenzinnige, oude man die het kerkhof onderhoudt en de menselijke waardigheid probeert hoog te houden. En aan de andere kant de leden van het militaire regime die de menselijke waardigheden vertrappen.

Volgens regisseur Alizera Khatami gaat de film over “de morele verplichting het verleden te herinneren en ons te verzetten tegen de gewelddaad van het vergeten”, en is bedoeld als metafoor voor de politiek van het geheugen enerzijds, en poëtisch eerbetoon aan hen die strijden voor gerechtigheid anderzijds. Door middel van een lyrische enscenering is Khatami erin geslaagd een ontroerende, maatschappijkritische film te maken. Opvallend is het gebruik van het wat verouderd ogend filmformaat waarin de beelden worden gezien als in een diavoorstelling. Los versos del olvido (De verzen van de vergetelheid) is een film vol nostalgie, herinneringen en subtiele emoties.

De nieuwste films, voorstellingen & debatten direct in je mail?

Ja, graag!

jouw voorkeur

Aanmelden