sluit

The Man Who Killed Don Quixote

Film

Toby is een verveelde en verwaande filmmaker, die zijn ambities voor het grote geld heeft verruild in de commerciële wereld van de TV reclames.

Wanneer hij na vele jaren terugkeert naar Spanje, ontmoet hij iemand die dvd’s verkoopt van Toby’s afstudeerfilm, een Quixote-bewerking die hij tien jaar geleden met wat vrienden in een nabijgelegen dorp maakte. In de hoop om zich opnieuw te verenigen met het idealisme en de passie uit zijn jeugd, reist hij af naar het dorp. Daar ontdekt hij dat zijn filmproductie het dorp en de inwoners onherroepelijk veranderd heeft. Angelica (Joana Ribeiro), de jonge dochter van een plaatselijke kroegbaas, kreeg grootheidswaanzin en vertrok naar de grote stad, waar ze in verkeerd gezelschap terecht kwam. En de oudere schoenmaker Toby, die Quixote mocht spelen, denkt nog steeds dat hij de legendarische nep-ridder van Cervantes is, en verdient wat bij om voor passerende toeristen “The Living Quixote” te spelen. Het duo begint aan een bizarre tocht en langzaam wordt Toby meegezogen in een wereld van illusie waarin hij dromen en realiteit niet meer van elkaar kan onderscheiden.

Dat The Man Who Killed Don Quixote eindelijk op het grote doek te zien is, mag een klein wonder heten. Regisseur en scenarioschrijver Terry Gilliam probeert namelijk al bijna dertig jaar een film te maken van de roman van Cervantes. De eerste poging, in 1998 met Johnny Depp en Jean Rochefort als hoofdrolspelers, mislukte hopeloos door overvliegende straaljagers die het geluid onbruikbaar maakten en een regenstorm die de set deed overstromen. Latere pogingen werden vroegtijdig gestaakt door mislukte financiering, afzeggende acteurs en belemmerende filmproducenten. Tijdens Cannes 2018 ging de film eindelijk écht in première, als slotfilm van het festival.

Terry Gilliam is tijdens de productie van The Man Who Killed Don Quixote tegen heel wat problemen aangelopen. Er werd al gesproken over de vloek van Don Quichot. VPRO schreef erover.

  • Gemaakt door Gilliam met karakteristieke charme.
    The Guardian
  • De film is gedrapeerd in een deken van verwondering, en dat gevoel wordt enkel versterkt door die geschiedenis van mislukkingen en tegenslagen.
    De Morgen
  • Na een martelgang van jaren verdient cineast Terry Gilliam het om als triomfator op het schild te worden gehesen.
    De Telegraaf

De nieuwste films, voorstellingen & debatten direct in je mail?

Ja, graag!

jouw voorkeur

Aanmelden