sluit
vr 20 sep

Mini-interview met Krisztina de Châtel

Zaterdag 12 oktober staat er bij ons een bijzonder dansdrieluik op het programma: twee geroemde werken van Krisztina de Châtel en een nieuw werk van jonge maker Audrey Apers uit SALLY’s Danslab. Drie choreografieën met een sturende rol voor muziek. We spraken Krisztina de Châtel over haar samenwerking met jonge makers en de herneming van haar eigen choreografieën.

Hoe ervaar je het om een jonge maker zoals Audrey Apers te begeleiden?
“Naast het werken vanuit mijn eigen creativiteit is het een dankbare taak om jonge choreografen iets van mijn ervaring mee te kunnen geven, met name over het gebruik van ruimte en de kwaliteit van bewegingen. Het geeft mij voldoening om een jonge maker als Audrey te stimuleren en te helpen juist haar eigenheid te vinden. Dit is ook gelijk de moeilijkste taak: niet je eigen stempel op het werk van de ander drukken, maar een steun en een hulp zijn in het ontwikkelen van een eigen stijl. En, daarin helpend én kritisch zijn. Het publiek is immers ook – en terecht! – kritisch en verwacht nieuwe impulsen van jonge mensen.”

Wat waren je overwegingen in het maken van Thirteen Images From The Dark Land? “Het was een bijzondere kans voor mij om na lange jaren weer een duet te maken voor twee mannelijke dansers. De compositie Black Angel van George Crumb zit vol contrasten tussen extreme verstilling en dan weer uitermate felle uitbarstingen van de vier strijkers van Ensemble 88. Om de twee dansers zo te choreograferen dat zij in de kwaliteiten van de muziek meegaan of juist daarmee contrasteren, om hun soms intiem bij elkaar te laten komen of juist los van elkaar in de ruimte te zetten – dat was voor mij een ultieme uitdaging.”

Hoe is het voor jou om Pulse te hernemen? “Dat Pulse weer door een nieuwe generatie dansers uitgevoerd wordt, is een bijzonder gegeven voor mij. Terwijl het niveau van dansers steeds stijgt, blijft Pulse een uitdagende choreografie en blijft het een uitdaging om te kijken wat je kunt bereiken met een nieuwe generatie. In Pulse word je opgejaagd door de muziek van mijn landgenoot György Ligeti. Het gaf mij een extra dimensie om met muziek te werken van een componist van – zoals ik – een Hongaarse afkomst. Ik werd geconfronteerd met de ritmes en de kracht van zijn muziek. Zijn kloppende hart in de pianoklanken en zijn stuwende, razende energie moest ik volgen. Niet voor niets in de sporen van Béla Bartók. Het is een vol genot én ook een grote taak om deze finesses door te geven aan een nieuwe generatie dansers.”

KOOP HIER JE KAARTEN

De nieuwste films, voorstellingen & debatten direct in je mail?

Ja, graag!

jouw voorkeur

Aanmelden