sluit

Het Zuidelijk Toneel & BOG.

Iemand die slaapt
#doordenkertje
#mooiewoorden
#wiebenik?

Een muzikale voorstelling waarin BOG. het boek ‘Een man die slaapt’ uit 1967 van Georges Perec — één van hun grootste inspiratiebronnen — herleest om het alledaagse, het tijdloze, het eenzame en het gemeenschappelijke van het menselijk bestaan voelbaar te maken.

‘Op een dag als deze, wat later, wat eerder, ontdek je zonder verrassing dat er iets mis is, dat je, om het zonder omwegen te zeggen, niet weet hoe je moet leven, dat je dat nooit zult weten.’

Voor Iemand die slaapt waagt het schrijvende collectief BOG. zich voor het eerst aan een boek, geschreven vanuit het perspectief van een twintiger in Parijs eind jaren ‘60. Terwijl de wereld op springen staat, neemt hij niet langer deel aan het leven dat hij verwacht wordt te leiden. Perec schreef de hele tekst in de je-vorm waardoor jij als publiek direct wordt aangesproken. Alsof jij je terugtrekt. Alsof jij het bent die wandelt, kijkt, registreert, niet oordeelt, poogt niet te verlangen, niets zoekt, niets vindt.

‘Je bestaat niet meer: uren, dagen volgen elkaar op, seizoenen gaan voorbij, de tijd verglijdt, je leeft voort, zonder vreugde of droefenis, zonder toekomst of verleden, zomaar, gewoon, vanzelfsprekend, als een druppel aan een kraan, van een fonteintje op een overloop, als zes sokken die in een roze plastic teiltje staan te weken, als een vlieg of als een oester, als een koe, als een slak, als een kind of als een grijsaard, als een rat.’

OVER BOG.
BOG. is de Vlaams-Nederlandse collectie van theatermakers Judith de Joode, Benjamin Moen, Sanne Vanderbruggen en Lisa Verbelen; dat mede werkt onder de vleugels van het Zuidelijk Toneel. Sinds 2013 maakt BOG. werk vanuit het verlangen naar overzicht, naar het benoemen, het uitzoomen, het rangschikken en opsommen van alles waar de mens vat op tracht te krijgen maar te groot is om vast te pakken. BOG. maakte onder meer de voorstellingen MEN. de mening herzien (2014), GOD. (2015), OER. een oefening (2016) en KID. (2017).

“Wiskundige abstracties als houvast in chaotische wereld […] een geslaagde theaterversie.” Theaterkrant.

“Ze hebben Perecs tekst ingekort en licht geactualiseerd, zonder daarbij al te veel invulling aan het leven en de omgeving van het personage te geven. Dat maakt – in combinatie met de consequente jij-vorm van de tekst – enerzijds dat je je er als toeschouwer sterk mee verbindt, anderzijds versterkt dat het gevoel dat het personage alle binding met zichzelf en het leven kwijt is.” Het Parool.

hzt.nl / bogcollectie.com / #doordenkertje #mooiewoorden #wiebenik?

  • De theatermakers van BOG. grijpen naar de keel met hun beschrijving van een personage dat vanuit een oefening in onthechting afglijdt richting waanzin. (…) BOG. verdient alle lof voor hun gedurfde en intensieve tekstbewerking.
    De Morgen
  • BOG. slaagt erin van deze op het eerste gehoor statische tekst wervelend toneel te maken. Cruciaal is de opbouw, als een muziekstuk: het begin is traag, aarzelend en fluisterend, bijna onhoorbaar. Slagwerker Nina de Jong, die aanvankelijk geruis met borstels en drumsticks oproept, explodeert in een supersolo vol felle ritmen.
    NRC Handelsblad

De nieuwste films, voorstellingen & debatten direct in je mail?

Ja, graag!

jouw voorkeur

Aanmelden