In de documentaire performance Heartbeats maakt Nastaran Razawi Khorasani zich een voorstelling van het onvoorstelbare: onze eindigheid. Ze geeft een podium aan het verhaal van Dian Sahertian-Boers en haar strijd tegen een ongeneeslijke ziekte.

Hoe keek Dian, midden in het leven, naar haar sterfelijkheid? Wat waren haar verlangens? Betekende de dood voor haar het einde of zou ze op een andere wijze voortleven? De gesprekken tussen Dian en Nastaran vormen de basis van Heartbeats; een voorstelling over onze relatie tot de dood en het taboe eromheen. Nastaran: “In dit leven, dat zo gevormd wordt door ideeën over groei en maakbaarheid, is er weinig ruimte voor het onvermijdelijke einde. Is mijn eigen angst om te sterven een angst voor het grote Niets? Op zoek naar antwoorden, ontmoette ik haar.”

Samen met het team achter haar succesvolle voorstellingen Songs for no one en This is not a dance maakt Nastaran een documentaire, fysieke en beeldende performance. Dians woorden, het licht en de muziek volgen een eigen hartslag in een voortdurend veranderende ruimte die een wereld voorbij de dood verbeeldt.