Slapen doen we (hopelijk) allemaal, maar dat maakt de slaap niet minder raadselachtig. Iedere nacht opnieuw glippen we zonder het bewust te beseffen naar dromenland, wat van slaap een even alledaags als ongrijpbaar fenomeen maakt. Daarom is het des te fascinerender om te onderzoeken hoe films omgaan met slaap, en hoe ze deel hebben aan de geschiedenis van het denken over slaap.

Al vanaf de vroegste films wemelt de cinema van de slapende, halfwakkere, dromende en slaapwandelende personages; van scènes waarin mensen in bed gaan liggen, wakker worden of juist de slaap niet kunnen vatten. Hoe voeren al die filmische slaapmomenten ons dichter naar de essentie van de slaap? Of doen ze de slaap juist tekort? En waarom proberen sommige films ons zélf in slaap te wiegen?

Over de cursusreeks
‘Even een filmpje pakken.’ Wie doet het niet? Anders dan een goed boek of een muziekstuk associëren we film vaak met gemakkelijk amusement. Maar film biedt als kunstvorm zoveel meer; zelfs wanneer we geloven dat we kijken met het verstand op nul, trekken we conclusies over wat we zien en horen. We worden aan het denken gezet.

Filmjournalist Kevin Toma en filosoof Sabine Winters organiseren voor de vierde keer een cursusreeks over de relatie tussen film en filosofie. Aan de hand van vier thema’s – en veel prikkelende filmfragmenten uit de wereldcinema – tonen ze dat filosofische onderwerpen dankzij films zicht- en voelbaar worden. Bij elk thema van deze gloednieuwe cursus staat het plezier van het bewuste én filosofische filmkijken voorop.

Voor elke avond moet een apart ticket worden gekocht.

15.01 – #1 Waar is film goed voor?
29.01 – #2 Het moment
12.02 – #3 Verwondering
26.02 – #4 Slaap