Zij kan het niet meer: de barricade op, de politiek in of investeren in duurzame energie. Magda is 100 jaar en viert haar laatste uur.
Ze heeft nog een fles leeg te drinken en wil nog wel iets zeggen. Want als verhalen er zijn om de lessen van het leven door te geven, wat mag er dan niet mee haar graf in? Cello Octet Amsterdam en Sophie van Winden spelen een muzikale sterfscène over de vraag: wat laten we na? Met muziek van Ryuichi Sakamoto en een nieuwe tekst van Sophie van Winden.

Magda doet een laatste poging om onze verbeeldingskracht aan te wakkeren. Gevoed door de liefde voor hen die ze achterlaat en bijgestaan door de muziek van componist en klimaatactivist Ryuichi Sakamoto, neemt ze haar toehoorders mee langs alle duizend kleine dingen die nodig zijn om samen te bouwen aan een nieuwe toekomst, terwijl ze zelf voelt hoe het leven uit haar vingers glipt.

De tekst is geïnspireerd op sterfscènes uit de wereldliteratuur, van Couperus’ Eline Vere tot Werner Schwabs Grollfeuer, op de muziek van Sakamoto, die zijn eigen muzikale sterfscène schreef en speelde, en tot slot op de Heading for Extinction-talk van filosoof Chris Julien.

Voor Ryuichi Sakamoto was zijn muziek verbonden met de strijd voor een betere wereld. Hij was initiator van een groot herbebossingsproject en anti-nucleair activist. In 2022 werd hij ongeneeslijk ziek. In het vooruitzicht van zijn eigen dood overpeinsde hij, achter de piano, de erfenis die hij achter zou laten. Die meditaties tijdens zijn chemotherapie leidden tot het album ’12’, wat we kunnen horen als zijn eigen, muzikale, sterfscène.