Magistrale film over Napels en zijn voorganger Pompeï, een van de oudste steden ter wereld. In adembenemende zwart-wit beelden weeft Gianfranco Rosi alledaagse scènes samen tot een warmbloedig portret van de stad, haar bewoners en de fragiele schoonheid van alles wat dreigt te verdwijnen. De muziek is van Oscar-winnaar Daniel Blumberg (The Brutalist), die geluid onderdeel van het landschap zelf maakt. 

Voor de film verkende Rosi drie jaar lang zowel de boven- als ondergrondse wereld tussen de Vesuvius en de Golf van Napels. Ondanks de drukte en vrolijkheid van hun stad leven Napolitanen altijd in het besef dat de Vesuvius kan uitbarsten. Rosi bezoekt de ruïnes van Pompeï en de illegale tunnels die grafrovers eronder graven om antieke voorwerpen op de zwarte markt te verkopen. Hij volgt kinderen die bijles krijgen van een oude boekhandelaar en medewerkers van de alarmcentrale, die met een kwinkslag de angst van bellers sussen telkens als de grond weer trilt. De passie, warmte en humor van zijn hoofdpersonen nemen je mee in een film die geleidelijk onder je huid kruipt en lang blijft nazinderen.