Zij kan het niet meer: de barricade op, de politiek in, of investeren in duurzame energie. Magda is 100 jaar en viert haar laatste uur. Ze heeft nog een fles leeg te drinken, omringt zich met de mooiste muziek van haar oude vriend Ryuichi Sakamoto en wil nog wel iets zeggen. Want als verhalen er zijn om de lessen van het leven door te geven, welk verhaal is er dan nu nodig? Met haar achterkleinzoon in gedachten zoekt Magda met het publiek naar iets dat haar zal overleven.

Cello Octet Amsterdam en Sophie van Winden maken een muzikale sterfscène over de vraag: wat laten we na? De muziek van Sakamoto, voor de voorstelling gearrangeerd voor cello, klinkt als zijn eigen muzikale sterfscène: stukken van het album Opus, maar ook Thousand Knives en Reversing. Voor Sakamoto was muziek verbonden met de strijd voor een betere wereld: hij was initiatiefnemer van een groot herbebossingsproject en anti-nucleair activist. In CODA klinkt zijn erfenis door, ondersteund door het speelse, lichtvoetige spel van het Cello Octet en de ontembare dadendrang van Magda.