Hij was – volgens velen – de veroorzaker van de Eerste Wereldoorlog. Hij was wispelturiger en narcistischer dan sommige regeringsleiders anno 2026. Hij had een verlamde arm en dus een groot minderwaardigheidscomplex. Hij zat nooit op een stoel, maar altijd op een zadel. En toen hij na de Eerste Wereldoorlog was afgezet als keizer van Duitsland, kreeg hij politiek asiel in Nederland.

Stel je voor dat Donald Trump of Vladimir Poetin zou worden afgezet als president. En dat ze vervolgens asiel zouden aanvragen in Nederland. Om vervolgens op een klein kasteeltje te gaan wonen, ergens op de Utrechtse Heuvelrug…. Iets soortgelijks gebeurde in 1918, toen de Duitse keizer Wilhelm II naar Nederland vluchtte. Hij werd op dat moment gezien als de veroorzaker van de Eerste Wereldoorlog, en heel Europa vond dat hij moest worden berecht en opgehangen. Maar hij bleef tot zijn dood in Nederland wonen, waar hij zijn dagen vulde met houthakken en dromen van een terugkeer als keizer.

Na het succes van de “theaterkaskraker” Dineren met dictators komen theatermakers Jolmer Versteeg en Wessel de Vries van Theatergroep De Jonge Honden nu met Kwestie Kaiser. Opnieuw een voorstelling over een totaal idiote machthebber, ditmaal in de context van twee wereldoorlogen en een vervreemdend verblijf in Nederland. Waarin een antwoord wordt gezocht op vragen die ook nú nog zeer relevant zijn. Want hoe kwam ‘de machtigste en meest gehate man van Europa’ in Nederland terecht? Waarom werd Wilhelm gezien als ‘de man die Europa naar het slagveld leidde’? En kun je überhaupt één man verantwoordelijk houden voor het uitbreken van een wereldoorlog?