Actrices Carly Wijs en Nanette Edens spelen in het regiedebuut van Femke Arnouts de rol die ze nooit eerder speelden: die van een vrouw die gewoon is. Op een dag komt Wanda erachter dat ze onzichtbaar geworden is. Wanneer ze schoorvoetend bij de huisarts aanklopt en vertelt dat niemand haar nog lijkt op te merken, wordt haar droogjes meegedeeld dat dat gezien haar leeftijd nogal aannemelijk is. Maar Wanda verzet zich.

Is het een bevrijding als je niet meer hoeft te voldoen aan de verwachtingen van buitenaf, of voelt het leven leeg wanneer je niemand meer bent in relatie tot de ander? Het lijkt wel alsof vrouwen na hun 40ste langzaam verdwijnen. In de huidige beeldcultuur komt ze nauwelijks voor en als ze wel te zien is, is het de bedoeling dat ze eruitziet als 30. Waarom hebben we met z’n allen besloten dat de verhalen ophouden als het volwassen leven nog maar net begonnen is? Het wakker liggen van Wanda is geen voorstelling over het moederschap of de menopauze, maar een absurdistische, beeldende en liefdevolle vertelling over de ouder wordende vrouw die weigert haar onzichtbaarheid te accepteren.