Een clubnacht die langzaam verschuift naar iets donkerders. In Folk draait het om wat een groep met mensen doet: hoe uniformiteit ontstaat, hoe je erin wordt opgeslokt en hoe verleidelijk dat is. Choreograaf Dunja Jocić verankert die vraag in de rauwe energie van Balkanmuziek en de techniek van klassiek ballet.

ROOM IN OUR HOUSE stelt een van de meest urgente vragen van dit moment: kunnen mensen met tegenovergestelde koloniale erfenissen werkelijk vrede sluiten? Gebaseerd op een eeuwenoud vredesverdrag tussen Nederland en de Haudenosaunee, gemaakt samen met inheemse schrijvers en een inspirational speaker uit die gemeenschap zelf. Politiek theater dat als dans voelt.

Vrouwen die de geschiedenis droegen zonder dat de geschiedenis hen bij naam noemde. Choreograaf Cheroney Pelupessy geeft hen ruimte in een bewegingstaal die urban contemporary en Javaanse dansstijlen verbindt. Draagkracht is een eerbetoon dat je niet hoeft te kennen om het te herkennen.

Raging Against Various Elements is een extase-ervaring en een ernstige vraag tegelijk: hoe ga je door terwijl het leven je overrompelt? Zes professionele ravers, techno, jazz en spiegels die de ruimte vervormen. Nergens in deze selectie wordt de dansvloer zo radicaal ingezet als plek van collectieve verwerking.

Fear Me toont de uitputting van angst, de strijd om controle en de kracht die ontstaat als je toch blijft bewegen. Dalton Jansen werkt met urban contemporary als zijn vocabulaire en maakt daarmee een voorstelling die zegt wat taal niet kan.

IID Company is het Rotterdamse dansgezelschap van choreograaf Remy Tilburg. Met Flamingo creëert hij een dansuniversum waarin de natuur een stem krijgt — geïnspireerd door sprookjes, stripverhalen en zijn Surinaamse achtergrond.

Vier performers, een arsenaal aan slagwerk en een podium dat trilt. In Fábrica vervaagt de grens tussen muziek en dans zo volledig dat je niet meer weet wat je beweegt en wat je hoort. Nergens in deze selectie is het gevoel van pure fysieke aanwezigheid zo onvervalst.

Zeven dansers en een kleurrijk bouwsel van nagelaten schilderijen. Ivgi & Greben maakt dans die groot en intiem tegelijk is, met de erfenis van kunstschilder Ruven Levav als concreet middelpunt. Dat geeft What we leave behind iets wat bij de meeste dans ontbreekt.

Ann Van den Broek vertrekt vanuit de concrete, persoonlijke ervaringen van haar dansers: een veranderend lichaam, de menopauze, een verschuiving in identiteit. Facing Transitions is geen abstracte dans maar een levendige databank van herkenning.

Freerunners op het podium, geometrische objecten die lichamen openen en blokkeren, licht als zoekende ogen. In HIDDEN onderzoekt Jelena Kostic hoe ruimtes bepalen wat zichtbaar mag zijn. De meest architectonisch gedachte voorstelling in deze selectie, en daarmee ook de meest onverwacht ontroerende.